Historija Otoke
Otoka je drevno naselje smješteno na staroj rimskoj cesti između Jadrana i Podunavlja. Tragovi rimskih naselja pronađeni su na više lokacija, uključujući Malkića Otoku i Ivanjsku, gdje su iskopani grobovi rimskih vojnika. U doba Rimskog Carstva, Otoka je pripadala provinciji Dalmaciji i spominje se pod imenom Insula.
U srednjem vijeku bila je dio Hrvatske kraljevine i Hrvatsko-Ugarske države, pripadajući župi Pset. Prvi put se pod imenom Otok spominje 1264. godine. Vladali su njome kneževi Babonići-Blagajski, a 1418. godine formalno postaje kraljevski grad. Franjevački manastir u Otoci bio je značajan vjerski centar.
Pod osmansku vlast dolazi 1565. godine, nakon čestih turskih napada. Naselje se tada naziva Ada Kebir (Velika Ada). Tokom turske vladavine u Otoku se doseljavaju muslimanske porodice, dok se starosjedilačko katoličko stanovništvo djelimično islamizira ili iseljava.
U 16. i 17. stoljeću Otoka je često bila poprište sukoba Osmanskog i Austrijskog carstva. U 18. i 19. stoljeću dolazi do novih migracija stanovništva, izgradnje cesta i mosta preko Une. Po austrougarskoj okupaciji 1878. godine, mnogi muslimani napuštaju Otoku i sele u Tursku.
U Prvom svjetskom ratu Austro-Ugarska gradi željezničku prugu kroz Otoku. Tokom Drugog svjetskog rata, Otoka je bila pod njemačkom i ustaškom kontrolom do konačnog oslobođenja 1945. godine.
Godine 1955. Otoka postaje općina, ali se 1958. ponovo pripaja općini Bosanska Krupa.
(Wikipedia)
